Gesprek met ambtenaren van LNV op 26-Januari 2010.

Na aankomst op het bedrijf van Bram Borst in een sprookjesachtige omgeving bedekt met een laag sneeuw was de stemming in eerste instantie optimistisch om het overleg aan te gaan.

Al gauw bleek dat er op het ministerie van LNV veel grote woorden worden verkondigd over de positieve bijdrage van de biologische landbouw voor ons land, maar als puntje bij paaltje komt, is het nog steeds een ondergeschoven kindje.

Er wordt graag goede sier gemaakt over het imago, maar uiteindelijk draait alles om de gangbare landbouw, daar gaan de meeste en hoogste subsidies heen en de regelgeving is daar ook geheel op gebaseerd. Dit is jammer te moeten constateren in de wetenschap dat juist bij biologische veehouderijen burgers vaak een kijkje in de stal komen nemen en genieten van
de koeien die nog hoorns hebben en waar niet de oormerken inzitten. Een koe is daar nog geen nummer maar heeft een naam en het contact dus boer en dier is warm en intens.

Het gesprek over de toeslagrechten (subsidie) die alle oormerkweigeraars dreigen kwijt te raken ,omdat ze daarmee niet aan de EU voorwaarden zouden voldoen heeft nog geen opening geboden. Gekoppeld daaraan is het agrarisch natuurbeheer waar veel biologische boeren aan meedoen door hun wijze van boeren. Daar willen ze ons ook een korting opleggen. Door hun uitgelegd als niet voldoen aan de randvoorwaarden. Zo wordt door de overheid de gewetensbezwaarde/ biologische boer volledig uitgekleed en de armoede ingejaagd !
Nadat we onze verontrusting hierover hadden uitgesproken bleek toch wel dat verantwoordelijke ambtenaar van het LNV met ons mee voelt en dat er misschien nog een sprankje hoop is koeien zonder oormerken te kunnen vinden in ons mooie Hollandse landschap.

Ook over de mestwetgeving is van mening gewisseld. De aanwezige mestdeskundige van het LNV houdt echter nog steeds vast aan de wellicht al achterhaalde verplichte mestinjecties. LNV heeft er blijkbaar geen moeite mee dat daarmee op onze biologische bedrijven alle bodemleven kapot gemaakt wordt en er dus in het voorjaar geen voedsel meer is voor de weidevogels ,die zo nodig reserves moeten opbouwen om straks hun eieren uit te broeden.

In Duitsland is het verboden de mest in de grond te stoppen, waar is de eenheid in Europa?

Wij als biologische boeren moeten nog steeds net als de gangbare boer de drijfmest onder de grond drukken, dit is om ammoniak uitstoot te verminderen .

Beste mensen uw steun is nog heel hard nodig,  laat uw stem horen!!!!

Thom de Groot en Herman Kok